శ్రీకర్ బాబు మాడిశెట్టి

2011-01-04T02:39:00.003-08:00

Hai,

Can any one suggest some nice web sites to learn foreign languages.

2010-08-31T22:14:00.000-07:00

చుట్టూ చీకటి ఎంతో వెచ్చగా, హాయిగా ఉన్నాను…..

చాలా బాగుంది అనుకున్నాను.. .

దేవుడొచ్చాడు రేపు నువ్వెల్లాలి అన్నాడు….

నేను వెళ్ళను , నాకు ఇలాగే బాగుంది అన్నాను….
నవ్వు నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు….

ఎవరో తల పట్టి నన్ను బయటికి లాగుతున్నారు….
బయటికొచ్చాను … నాకేం సంబంధం లేదని
నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాను .. దేవుడు మళ్ళీ నవ్వాడు......

ఎవరో నన్ను కొట్టి ఏడిపించారు….

సరేలే అనుకున్నాను .. కొద్ది కొద్దిగా అలవాటు పడ్డాను….

ఒక రోజు మళ్ళీ దేవుడు వచ్చి నువ్వు పాకాలి అన్నాడు….

నాకు రాదన్నాను….. మళ్ళీ నవ్వు నవ్వి వెళ్ళిపోయాడు ….

కొద్ది రోజులకు మళ్ళీ వచ్చి నువ్వు నడవాలి, తర్వాత పరిగెత్తాలి అన్నాడు…..

నేనోప్పుకోలేదు…… కానీ

దేవుడే నెగ్గాడు…..

సర్లే ఇది బాగానే ఉంది అనుకున్నంతలో..... నీకొక కాలు తీసేస్తా

నువ్వు నడవగలవా అన్నాడు…. నేనోప్పుకోలేదు…..

కానీ దేవుడు కదా, శాడిస్ట్ అన్నంత పని చేసాడు….

ఈ సారి దేవుడు మళ్ళీ వచ్చాడు…. నీకేమైనా కావాలా అన్నాడు....

నాకేమి వద్దు అన్నాను...... పోనీ నా దగ్గరికి వస్తావా అన్నాడు....

నేను మౌనంగా ఉన్నాను.....

వెళ్ళిపోయాడు .... నేను ఎదురుచూస్తున్నాను......

రెండు హృదయాలు

2010-08-30T05:41:00.000-07:00

అనుకోకుండా ఎదురవుతావు..... పలకరిస్తావు....నవ్విస్తావు......
అంతలోనే మాయమవుతావు.....
ప్రశాంతంగా ఉన్న మనసులో ఒక తుఫాను రేపుతావు....
ఇదేంటి అని అడిగితే ..... నీకేంటి బాబు.... మీరు మగ వాళ్ళు....
ఆడవాళ్లకే కదా సవాలక్ష ఆంక్షలు అంటావు.....

అవును మేము మగవాళ్ళం....అందుకే సులభంగా మనసిస్తాము....
అంతే సులభంగా వంచింపబడతాము.
బహుశా దేవుడు మగవాళ్ళకు రెండు హృదయాలు ఇవ్వవలసింది...
ఒకటి ప్రేమించడానికి.... మరొకటి మరిచిపోవడానికి....

Killing English....

2010-07-13T01:10:00.001-07:00

Killing English....

Principal to student..." I saw u yesterday rotating near girls' hostel pulling cigarette...? "
(WOW...like a table top???....hav heard about pulling legs, this is sumthing new)

************ ********* ********* ********* ********* ********* ********* ***
Tomorrow call your parents especially mother and father
(Any other options???)
************ ********* ********* ********* ********* ********* ********* ***
Class teacher once said :

"Pick up the paper and fall in the dustbin!!!"
(Who??? paper or student???)

************ ********* ********* ********* ****

Once Hindi teacher said...."I'm going out of the world to America..."
(hmmm...interesting)

************ ********* ********* ********* ****

"..DON'T TRY TO TALK IN FRONT OF MY BACK..."
(Topsyturvy)

************ ********* ********* ********* ****

Don't laugh at the back benches...otherwise teeth and all will be fallen down.....
(Grrr....this person needs Basic Communication Skills Class Room Training)

************ ********* ********* ********* ****

It was very hot in the afternoon when the teacher entered. She tried to switch the fan on, but there was some problem. And then she said

"why is fan not oning" (ing form of on)
(New Discovery)

************ ********* ********* ********* ****

Teacher in a furious mood...

Write down your name and father of your name!!
(Excuse me...)

************ ********* ********* ********* ****

"Shhh... quiet... the principal is revolving around college"
(Gr8...is he a satellite or sumthing???)

************ ********* ********* ********* ****

My manager started like this

"Hi, I am Madhu, Married with two kids"
(Child marriages are banned... :D)

************ ********* ********* ********* ****

"I'll illustrate what I have in my mind" said the professor and erased the board
(What an illustration...I like this professor)

************ ********* ********* ********* ****

"Will you hang that calendar or else I'll HANG MYSELF"
(Well, you can proceed, would u like to leave a note behind as well...)

************ ********* ********* ************ *

LIBRARIAN SCOLDED," IF U WILL TALK AGAIN, I WILL KNEEL DOWN OUTSIDE"
(That will be better....)

************ ********* ********* ********* ****

"Why are you looking at the monkeys outside when I am in the class?!"
(Because we want to check similarities :-) )

************ ********* ********* ********* ****

Lab assistant said this when my friend wrote wrong code...

"I understand. You understand. Computer how understand??
(In terms of 1's n 0's)

************ ********* ********* ********* *****
Seeing the principal passing by, the teacher told the noisy class,
"Keep quiet, the principal has passed away"
(2 minz of silence)
****************************************
The PT master told the students who were notorious.
"Hey, from tomorrow onwards you both come together separately"
(Make it possible and I will reward my life time savings...)
********************************************
PT master to his students "Do you know? I have 2 daughters. Both are girls!!!"
(You need some counselling dude...)
****************************************
Hindi master to his students by pointing his scooter that is parked under a tree,
"See there.My scooter is understanding the tree!!!"
(Wow...when do the non living things started having affairs???)
*****************************************
PT master rocks again,
"Okay guys, all of you stand in a straight circle!"
(Wow what an oxymoron...)
****************************************

వీళ్లనేం చేద్దాం

2010-06-04T22:56:00.000-07:00

నాకు నచ్చని వ్యక్తులు ప్రపంచంలో రెండు జాతులకు చెందిన వారు. వీరంటే నాకు పరమ అసహ్యం వారిలో ఒక జాతి, వీరు బస్సు లో మీ పక్కన కానీ, ముందర కానీ కూర్చుని మేకలా పాన్ లేదా గుట్కా నములుతూ నిమిషానికి ఒక సారి తుపుక్ తుపుక్ మని బయట ఎవరైనా ఉన్నారా అని కూడా చూడకుండా ఉమ్మి వేస్తూ.....ఉంటారు..., మీరు గాని వీళ్ళ ముందరానో పక్కనో కూర్చుంటే అయిపోయినట్టే .... మీకు జీవితం మీదా , బస్సు జర్నీ మీదా విరక్తి పుట్టడం ఖాయం ...... అనుకోండి .

ఇక రెండో వారు ..... వీళ్ళంతా బుద్ది లేని, మర్యాద తెలియని మనుష్యులను (నిజానికి నాకు వీళ్ళను తలుచుకుంటే బూతులు వస్తాయి కాని సభ్యత కాదని రాయట్లేదు). ఇంతకీ వీల్లెవారు అనుకుంటున్నారా .. బస్సుస్టాప్ లో నిలబడి, అక్కడికి అదేదో వాళ్ళ తాత కట్టిచ్చిన బస్సు స్టాప్ లా ఫీల్ అయిపోతూ సిగరెట్టే లేదా బీడీ లేదా చుట్టా తాగుతూ ... వాడి ఆరోగ్యాన్నే కాకుండా ... (ఇట్లాంటి వాళ్ళు పోయినా దేశానికి పెద్ద నష్టం ఉండదనుకోండి ..).... పక్కనున్న వారి ఆరోగ్యాన్ని కూడా పాడు చేస్తారు ... ఈ వెధవలకు బస్సు స్టాప్ లో ఆడవాళ్ళు, చంటి పిల్లలు ఉన్నా పట్టదు... కాస్త దూరంగా పోయి తగలడచు కదా .. లేదు నీడలో, చల్లగా ఉన్న చోటే నిలబడి పొగ తాగి వొదులుతారు......

నాకైతే వీళ్ళను అక్కడికక్కడే ఆ చెంప ఈ చెంప వాయించి వీలయితే రెండు మొట్టి కాయలు వేసి , చెవి మెలేసి , మూరెడు ముక్కు భూమికి రాయించి , మల్లెప్పుడు అలా చేయనని ..... చెప్పించుకోవాలని ఉంటుంది .... కానీ ఏం చేద్దాం .... అది నా వాళ్ళ కాదు ...... సో , వాడి కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి , వాడిని పురుగును చూసినట్టు , ఒక చూపు చూసి , పక్కకు వెళ్ళడమే .....

ఇంకో మాటన్దోయ్ .... వీళ్ళను కాని పక్కకు వేల్లమన్నామనుకోండి ..... ఇంతకు ముందు లైన్ లో చెప్పినట్టు ....మనకే లుక్ పారేస్తారు ......

ఎక్కడో చదివాను .... పొగ తాగని వాడు వచ్చే జన్మలో దున్నపోతై పుడతాడు ...అని ..... మరి .... పొగ తాగే వాడు ఏమయి పుడతాడో తెలుసా . ..... నా లెక్క ప్రకారం

ఏది పడితే అది తినే ఊర పంది గా పుడతాడు .....

పొగ త్రాగడం (త్రాగి వోదలడం కూడా ) దేశ ద్రోహం .....................

నేను - లక్ష్మి బ్లాగ్

2010-06-03T00:17:00.000-07:00

కూడలిలో అకస్మాతుగా మాయమయిన నా ఫేవరేట్ బ్లాగ్ నేను - లక్ష్మి బ్లాగ్ లోని కొన్ని పోస్ట్లులు కింది లింక్ ద్వారా డౌన్లోడ్ చేసుకోండి.

http://www.ziddu.com/download/10119796/laxmiblogs.rar.html

Swami Vivekananda

2010-06-01T22:10:00.001-07:00

When Swami Vivekananda went to USA, a lady asked him to marry her. When Swami asked the lady about what made her ask him such question. The lady replied that she was fascinated by his intellect. She wanted a child of such an intellect. So she asked Swami, whether he could marry her and give a child like him.

He said to that lady, that since she was attracted only by his intellect, there is no problem.

"My dear lady, I understand Your desire. Marrying and bringing a child in to this world and understanding whether it is intelligent or not takes very long time. More over it is not guaranteed.

Instead, to fulfil Your desire immediately, I can suggest a guaranteed way. Take me as Your child. You are my mother. Now Your desire of having a child of my intellect is fulfilled."

The lady was speechless.

Knowing when to do which is called wisdom

2010-05-31T01:31:00.000-07:00

There's a time we must run and a time we must stay,
A time to just think and a time that's for play;
A time to stand firm and a time we should sway -
Knowing when to do which is called wisdom.

There's a road to avoid and a road we should take,
There's drifting to do or decisions to make;
We try to be up, being down's a mistake -
Knowing how to do which is called wisdom.

There's a way to bring joy and a way to bring tears,
We can make our way smooth or crunch through the gears;
There's a way to stay bright no matter the years
And getting it right is called wisdom.

A man sat at a metro station in Washington DC and started to play the violin...

2010-05-27T05:23:00.000-07:00

A man sat at a metro station in Washington DC and started to play the violin...

... it was a cold January morning. He played six Bach pieces for about 45 minutes During that time, since it was rush hour, it was calculated that thousand of people went through the station, most of them on their way to work.

Three minutes went by and a middle aged man noticed there was musician playing. He slowed his pace and stopped for a few seconds and then hurried up to meet his schedule A minute later, the violinist received his first dollar tip: a woman threw the money in the till and without stopping continued to walk.

A few minutes later, someone leaned against the wall to listen to him, but the man looked at his watch

and started to walk again Clearly he was late for work.

The one who paid the most attention was a 3 year old boy. His mother tagged him along, hurried but the kid stopped to look at the violinist. Finally the mother pushed hard and the child continued to walk turning his head all the time. This action was repeated by several other children. All the parents, without exception, forced them to move on.

In the 45 minutes the musician played, only 6 people stopped and stayed for a while About 20 gave him money but continued to walk their normal pace. He collected $32. When he finished playing and silence took over, no one noticed it. No one applauded, nor was there any recognition.

No one knew this but the violinist was Joshua Bell, one of the best musicians in the world. He played one of the most intricate pieces ever written with a violin worth 3.5 million dollars.

Two days before his playing in the subway, Joshua Bell sold out at a theater in Boston and the seats average $100.

This is a real story. Joshua Bell playing incognito in the metro station was organized by the Washington Post as part of an social experiment about perception, taste and priorities of people. The outlines were: in a commonplace environment at an inappropriate hour: Do we perceive beauty? Do we stop to appreciate it? Do we recognize the talent in an unexpected context?

One of the possible conclusions from this experience could be:

If we do not have a moment to stop and listen to one of the best musicians in the world playing the best music ever written, how many other things are we missing?

Stones, Pebbles or Sand - What do you have in Jar of Your Life?

2010-05-26T02:46:00.000-07:00

I came across this story (andseveral other versions of it)a couple ofyears back and it struck me hard. I am sure you would like this story because it brings across the same message as the movie “Click”. I hope you will spend a little time to read this.Here it goes:

One day, an old professor of the School of Public Management in France, was invited to lecture on the topic of“Efficient Time Management” in front of a group of 15 executive managers representing the largest, most successful companies in America. The lecture was one in a series of 5 lectures conducted in one day, and the old professor was given1 hour to lecture.

Standing in front of this group of elite managers, who were willing to write down every word that would come out of the famous professor’s mouth, the professor slowly met eyes with each manager, one by one, and finally said, “We are going to conduct an experiment”.

From under the table that stood between the professor and the listeners, the professor pulled out a big glass jar and gently placed it in front of him. Next, he pulled out from under the table a bag of stones, each the size of a tennis ball, and placed the stones one by one in the jar. He did so until there was no room to add another stone in the jar. Lifting his gaze to the managers, the professor asked, “Is the jar full?” The managers

replied, “Yes”.

The professor paused for a moment, and replied, “Really?”

Once again, he reached under the table and pulled out a bag full of pebbles. Carefully, the professor poured the pebbles in and slightly rattled the jar, allowing the pebbles to slip through the larger stones, until they settled at the bottom. Again, the professor lifted his gaze to his audience and asked, “Is the jar full?”

At this point, the managers began to understand his intentions. One replied, “Apparently not!”

“Correct”, replied the old professor, now pulling out a bag of sand from under the table.

Cautiously, the professor poured the sand into the jar. The sand filled up the spaces between

the stones and the pebbles.

Yet again, the professor asked, “Is the jar full?” Without hesitation, the entire group of

students replied in unison, “NO!”

“Correct”, replied the professor. And as was expected by the students, the professor reached for the pitcher of water that was on the table, and poured water in the jar until it was absolutely full. The professor now lifted his gaze once again and asked, “What great truth can we surmise from this experiment?”

With his thoughts on the lecture topic, one manager quickly replied,“We learn that as full as our schedules may appear, if we only increase our effort, it is always possible to add more meetings and tasks.”

“No”, replied the professor. The great truth that we can conclude from this experiment is: If we don’t put all the larger stones in the jar first, we will never be able to fit all of them later.

The auditorium fell silent, as every manager processed the significance of the professor’s words in their entirety.

The old professor continued, “What are the large stones in your life? Health? Family? Friends? Your goals? Doing what you love? Fighting for a Cause? Taking time for yourself?”

What we must remember is that it is most important to include the lager stones in our lives, because if we don’t do so, we are likely to miss out on life altogether. If we give priority to the smaller things in life (pebbles &sand), our lives will be filled up with less important things, leaving littleor no time for the things in our lives thatare most important to us. Because of this, never forget to ask yourself, What are the Large Stones in your Life? And once you identify them, be sure to put them first in your “Jar of Life”.

With a warm wave of his hand, the professor bid farewell to the managers, and slowly walked out of the room. Take care of the large stones first - the things that REALLY matter. Set your priorities. The rest are just pebbles and sand. If you put the sand or the pebbles into the jar first, there will be no room left for the stones. The same goes for your life. If you spend all your energy and time on the small stuff, you will never have room for things that are truly most important. Pay attention to the things that are critical in your life. Take time to play with your children. Take your partner out for dinner. Take time tohave a chat withyour loved ones. There will always be time to go to work, clean the house and give a dinner party.

Sometimes the less important things in life can distract us, filling up our time and keeping us away from what really matters. I encourage you to take a moment and ask yourself, is your jar of life full of sand & pebbles or is it filled with large stones?

We live in a nation

2010-05-20T01:28:00.001-07:00

We live in a nation ,
·    where Pizza reaches home faster than Ambulance & police,

·    Where you get car loan @ 5% and education loan @ 12%,
·    Where rice is Rs 40/- per kg but sim card is free,

·    Where a millionaire can buy a cricket team instead of donating the money to any charity,

·    Where the footwear, we wear ,are sold in AC showrooms, but vegetables, that we eat, are sold on the footpath,

·    Where everybody wants to be famous but nobody wants to follow the path to be famous,

·    Where we make lemon juices with artificial flavours and dish wash liquids with real lemon.

·    Where people are standing at tea stalls reading an article about child labour from a newspaper and say,"yaar bachhonse kaam karvane wale ko to phansi par chadha dena
chahiye" and then they shout "Oye chhotu 2 chaii laao....."
Incredible India,
Mera Bharat Mahaan.

  EVERYONE THINKS OF CHANGING THE WORLD,...... .
BUT NO ONE THINKS OF CHANGING HIMSELF .

THE DREAM IS NOT WHAT YOU SEE IN SLEEP......
DREAM IS WHICH DOES NOT LET YOU SLEEP.

సహాయం - అభిప్రాయం

2010-03-07T22:16:00.000-08:00

నాకు ఎప్పటినుండో ఒక సందేహం ఉంది. సహాయం అన్నది అడిగిన వారికే చేయాలా? ఎవరికయినా చేయవచ్చా? నేను కొందరిని గమనించాను.... వాళ్ళు చేసిన సహాయం గురించి గొప్పగా చెప్పుకుంటారు.. ... అలా ఎందుకు అంటే, మమ్మలిని చూసి ఇంకొందరు.... ముందుకు వస్తారు అని.....నేను ఇంతకుముందు ఎక్కడో చదివినట్టు గుర్తు.....ఈ సహాయం చేయాలి అనే ఆలోచన ఉన్నవాళ్ళంతా కూడా.....ఎప్పుడు ప్రకృతి వైపరీత్యాలు సంభావిస్తాయా, ఎప్పుడు సహాయం చేసే అవకాశం వస్తుందా అని ఎదురు చూస్తూ ఉంటారటా!

నామటుకు నాకు నీవు కుడి చేయితో సహాయం ను ఎడమ చేయికి తెలువనీకు, అలాగే ఎడమ చేయితో చేసిన సహాయాన్ని కుడి చేయికి తెలువనీకు అన్న నానుడి పాటిస్తాను............కొందరు ఆలోచించవచ్చు.....అసలు ఈ టపా ఎందుకు రాస్తున్నావు నాయనా నీవు ఎవరికీ తెలియకుండా సహాయాలు చేస్తున్నావని అందరికి తెలియాలనా? అని......నేను మన కూడలి లోని వారి నుండి అభిప్రాయాలను తెలుసుకోవడానికి ఈ టపా రాస్తున్నాను....... నేనేమి గొప్ప సహాయాలు చేసే వాణ్ని కాదు......

ఫైనల్గా నేను అడిగేది ఏంటి అంటే...... మనం చేసిన సహాయం గురించి బయట చెప్పాలా? వద్దా?

అలాగే సహాయం అన్నది అడిగిన వారికే చేయాలా....లేక అవసరం ఉన్న ఎవరికయినా చేయవచ్చా?

ఆడవాళ్ళు - మాథ్స్

2010-03-05T22:28:00.000-08:00

నిన్న నాకు, నా ఫ్రెండ్ కి మధ్య ఒక చిన్న చర్చ జరిగింది........................ నేను అంటాను ఆడవాళ్ళకు డ్రైవింగ్ సరిగా రాదు....వాళ్ళు ఎక్కువగా ముందు వెళ్ళే వెహికాల్కు తగిలిస్తుంటారు....దానికి కారణం వాళ్ళు మాథ్స్ లో వీక్ ...... అంటే ముందున్న వెహికాల్ కి మనకు మధ్య దూరం గెస్స్ చేయలేక ఆక్సిడెంట్ చేస్తారు అని......తను అంటుంది లేదు ..... ఆడవాళ్ళు చాలా బాగా డ్రైవ్ చేస్తారు... అసలు డ్రైవింగ్ కి మాథ్స్ కి సంబంధం లేదు అని......అలా చాలా సేపు తిన్నది అరిగే వరకు వాదులాడుకున్నాక ............... తనను ఒప్పించాక నేను ఫైనల్ గా ఇచ్చిన conclusion ఏంటి అంటే.....

డ్రైవింగ్ కి, మాథ్స్ కి సంబంధం ఉంటుంది.... అంతెందుకు మన నిత్య జీవితంలో చాలా విషయాలకు మాథ్స్ కు సంబంధం ఉంటుంది.... నా ఉద్దేశ్యంలో మాథ్స్ అంటే TRIGNOMETRY , CALCULUS కాదండీ... జస్ట్ కొలతలు, తీసివేతలు, కూడికలు అని అర్థం చేసుకోండి....ఇక పోతే మగవాళ్ళు, ఆడవాళ్ళ విషయానికి వస్తే.... నిజంగా ఆడవాళ్ళు మాథ్స్ లో చాల వీక్......... అంటే ఎక్కడికో కొందరు ఉంటారు....అంటే మన శకుంతల గారి టైపు అన్న మాటా....వాళ్ళంతా జీనియస్ ....... వాళ్ళను తీసివేస్తే... ఎందుకంటే వాళ్ళు చాలా కొద్ది మంది ఉంటారు.....ఆడవాళ్ళు మగవాళ్ళతో పోల్చితే మాథ్స్ లో చాలా వీక్ అండీ...... చివరిలో కొసమెరుపు ఏంటి అంటే నేను ఇచ్చిన conclusion ని మాత్రం తను వ్యతిరేఖించలేదు.....ఎందుకంటే తను నిజంగా చిన్నప్పటి నుండి మాథ్స్ లో వీక్......

ఇంతకీ మన మహిళా బ్లాగర్లు ఏమంటారో.....ఎలాగు..... మా మగవాళ్ళంత నా పక్కనే ఉంటారని ఆశిస్తున్నాను కాబట్టి....

జ్ఞాపకం

2010-03-04T02:12:00.000-08:00

మొన్న పాలిటెక్నిక్ హాస్టల్ కి వెళ్లాను..........................డిప్లోమ చేసినప్పుడు అక్కడే ఉండేవాన్నిలెండి..........నిజానికి క్లైంట్ ఆఫీసు కి వెళ్తూ దారిలోనే కదా అని హాస్టల్ ముందు కాసేపు ఆటో ఆపాను.................నేను అలా ..........హాస్టల్ ముందు నిలబడి చూస్తూ ఉన్నాను........ఆటో వాడికి విసుగు పుట్టి సాబ్ వెళ్దామా? అని అడిగాడు.........వాడికేం తెలుసు చెప్పండి! నేను అలా చూస్తూ నా మూడేళ్ళ డిప్లోమ జీవితం లోని మరి కొన్ని జ్ఞాపకాలను వెతుక్కున్తున్నానని. ఆ రోజులు తిరిగి రావు. అవి మళ్ళీ తిరిగి రావని తెలియకుండానే, అసలా ఆలోచన రాకుండానే బాగా ఎంజాయ్ చేసాను. ఒక్కసారిగా అప్పటి ఫ్రెండ్స్ అందరు కళ్ళ ముందు మెదిలారు.

శ్రవణ్ ౧౦౩
మారుతి ౯౮
సంతోష్ ౯౮
అరవింద్ ౯౮
చందు ౭౨
రాజమోహన్ ౯౯
సూర్య నారాయణ రాజు ౯౯
డాన్స్ ప్రవీణ్ ౯౯
ప్రదీప్ ౧౦౮
ఈశ్వర్ ౧౦౮
నరేష్ ౧౦౮
సురేష్ ౧౦౭

ఇవన్నీ నా ఫ్రెండ్స్ పేర్లు.............పక్కన నంబర్లు ఏంటి అనుకుంటున్నారా, అవి హాస్టల్ లో వాళ్ళ రూం నంబర్ లు. మిగిలిన వారికేమో కానీ, నాకు మాత్రం ఆ మూడేళ్ళ డిప్లోమ లైఫ్ memorable పైన ఉన్న లిస్టు లోని వారిలో కొందరు టచ్ లో ఉన్నారు. మరికొందరు దగ్గర ఉన్నా వారి మనసుకు నేను అంత దగ్గర కాదు, ఇంకొందరు గ్లోబ్ కు ఆవల ఉన్నారు, కొందరు దగ్గర ఉన్నా కావాలని మాట్లాడకుండా ఉన్నారు.

వీళ్ళే కాకుండా ఇంకా కొందరు మరిచిపోలేని సీనియర్ లు ఉన్నారు......
మధు DEEE
కుమార్ DEEE
రాజేంద్ర ప్రసాద్ DEEE
శ్రీకాంత్ DEEE
రాజేశ్వర్ DCME
నిజంగా ఆ మూడేళ్ళు మరిచిపోని, మరువలేని, మరపురాని రోజులు నా జీవితంలో.....

ఆ రోజులు నాకెంత ఇస్తామంటే.......
దేవుడు ప్రత్యక్షం అయితే ఆ మూడేళ్ళ కాలాన్నే నా జీవితం గా చేయమని అడిగేంత .....

కామెంట్ చేయడం.............సలహా ఇవ్వడం

2010-03-01T22:27:00.000-08:00

నిన్న నా ఫ్రెండ్ కు నాకు మధ్య ఒక విషయం గురించి వాగ్వివాదం జరిగింది.... ఏమంటే వాడు అంటాడు...ఇంకొకరి పనుల గురించి కామెంట్ చేయాలన్నా, సలహా ఇవ్వాలన్నా ఆ పని గురించి మనకు పూర్తి గా తెలిసి ఉండాలి అని, మనకు పూర్తిగా తెలియని దాని గురించి సలహా ఇవ్వడం కాదు కదా, కామెంట్ కూడా చేయొద్దు... అని....................నేను అంటాను....సలహా ఇవ్వడానికి మనకు పూర్తి అవగాహన అవసరం కానీ.................. కామెంట్ చేయడానికి ఆ పని గురించి కొద్దిగా తెలిస్తే చాలు అని...............సపోజ్ మనం టీవీ లో పాటల ప్రోగ్రాం చూస్తున్నాము.... అందులో ఒక సింగెర్ బాగా పాడట్లేదు అనుకోండి ................... మనం కామెంట్ చేయవచ్చు.... అలాగని మనకు ఓ రాగాల గురించి పూర్తిగా తెలియనవసరం లేదు..... అందులో పండితులం కానక్కర లేదు...ఆ పాట అంతకు ముందు విని ఉంటె చాలు. కదా.....కానీ సలహా ఇవ్వాలంటే మాత్రం వాడు అన్నట్టు................. మనకు సంగీత పరిజ్ఞానం ఉంది తీరాలి....

అంటే...నిన్న నేనే గెలిచాననుకోండి.... ఫైనల్ గా నేనిచ్చిన conclusion ఏంటి అంటే "అవతలి వారి మనోభావాలు దెబ్బ తిననంత వరకు మనం కామెంట్ చేయవచ్చు....... ఏ విషయంలోనయినా...

ఇంతకీ మీరేమంటారు....?

అందమయిన ఊహ

2010-02-25T00:06:00.000-08:00

మన ఆలోచనలతో పాటు మనమూ ప్రయాణం చేయగలిగితే ................... నిజంగా ఎంత అందమయిన ఊహనో కదా!.....

ఎన్ని సార్లు నేను నీవున్న చోట, నువ్వు నేనున్నా చోట ఉంటామో కదా....అసలు నేను నీ దగ్గర తప్ప ఇక ఇంకా ఎక్కడ ఉండనేమో.. కదా! ఎందుకంటే అంతలా నా ప్రతీ ఆలోచనలో నువ్వుంటావు..... నీకు గుర్తు ఉందా? మనం కలిసిన ప్రతీసారీ, నువ్వు నాతో చెప్పే మాట....ఊహలకే రెక్కలోస్తే వెంటనే నీ దగ్గర వాలేదాన్నీ అని.... నిజమే సుమా! ఊహలకే రెక్కలోస్తే నీవొక చోట, నేనొక చోట పని చేస్తూ ఉన్న, కోరుకున్న క్షణం, నే నీ ముంగిట నిలవొచ్చు. అయినా మన పిచ్చి కానీ, అనుకున్నవన్నీ సాధ్యం కావు కదా...

కానీ మనసు ఒక పిచ్చిది, అది మన మాట వినదు.... ఒక చోట నిలువదు......నిను చేరేందుకు అసాధ్యం ఐన ఆలోచనలు ఎన్నో చేస్తూ ఉంటుంది.... అవి సాధ్యం కాదని తెలిసిన దానికి అదో సరదా...

2010-02-14T22:41:00.000-08:00

Life Has Changed A Lot . And The People Too.

But The Thing Is That I Don’t Want To Accept It!

స్పష్టత ఉండాలి

2010-02-04T22:09:00.001-08:00

నాకో ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు. వాడెప్పుడూ మనం ఏది మాట్లాడినా, ఏం చేసినా స్పష్టత ఉండాలి అనేవాడు. నిజంగా అది నిజం. మనం దేని గురించి ఆలోచించినా, మనం ఏ పని చేసినా స్పష్టత ముఖ్యం, అది లేకుంటే మనం మాట్లాడింది కాని, చేసిన పని కానీ ఎదుటివారికి కాదు కదా మనకే అర్థం కాదు. కానీ మన దురదృష్టం అదే మనకు చిన్నప్పటి నుండి అదే ఉండదు. చిన్నప్పటి నుండి మనం ఏం కావాలనుకున్తున్నామో దాంట్లో స్పష్టత ఉండదు, కాలేజీ రోజులలో ప్రొఫెసర్ చెప్పేది, మనకు ఎంతవరకు ఏం అర్థం అయిందో స్పష్టత ఉండదు, ఇంటర్వ్యూ లో అడిగే ప్రశ్నలకు చెప్పే జవాబుల్లో స్పష్టత ఉండదు. ఈ స్పష్టత (CLARITY ) అన్న పదం విన్న ప్రతీసారి నాకు రెండు కథలు గుర్తుకు వస్తాయి.

౧. ఒకడు దేవుని గురించి తపస్సు చేసి, దేవుడు ప్రత్యక్షం కాగానే ఎం కావాలో కోరుకో అంటే, వాడు...."నాకు ఒక వెహికల్ నిండా అమ్మాయిలూ, పర్సు నిండా డబ్బులు కావాలి అని కోరుకున్నాడట! దేవుడు తథాస్తు అన్నాడు.

సీన్ కట్ చేస్తే వాడు లేడీస్ బస్ లో కండక్టర్ అయ్యాడు.

౨. ఒకడు దేవుని గురించి తపస్సు చేసి, దేవుడు ప్రత్యక్షం కాగానే ఎం కావాలో కోరుకో అంటే, వాడు...." నేను ఎప్పుడు సిటీ బస్సు ఎక్కినా కూడా ఎవరో ఒకరు లేచి నాకు సీట్ ఇవ్వాలి, అలా వరం కావాలి అన్నాడట!" దేవుడు తథాస్తు అన్నాడు.

సీన్ కట్ చేస్తే వాడు గుడ్డి వాడు అయ్యాడట.....

కావునా నే చెప్పొచ్చేది ఏంటి అంటే మనం ఏం మాట్లాడి, ఏది అడిగినా, ఏం చేసినా దాంట్లో స్పష్టత ఉండాలి..... ఎదుటి వారికి సరిగా అర్థం కావాలి.

ఆనందోదయం

2010-01-28T01:47:00.000-08:00

చీకటిని చీల్చుతూ భానుడి వెచ్చని కిరణాలు ప్రసరించే వేళ

పక్షుల ఉదయపు సరాగాలు వినిపించే వేళ

పల్లె పడుచులు కల్లాపి చల్లి ముగ్గులు పెట్టే వేళ

నీకై పరితపించే ఒక హృదయం పిలుస్తుంది చెలీ!

మేలుకో! నీకిదే నా శుభోదయం. ఆనందోదయం.

డబ్బు... డబ్బు....

2010-01-27T01:04:00.000-08:00

మన సమాజం ఒక మనిషి ని వ్యక్తిత్వం కన్నా, డబ్బు తోనే ఎక్కువగా గౌరవిస్తారు. అన్ని రకాల సంబంధాలు డబ్బు మీదనే ఆధారపడి కొనసాగుతున్నాయి. డబ్బు లేకపోతే నీ దగ్గరికి ఎవరు రారు, కనీసం నువ్వెలా ఉన్నావు అని కూడా పలకరించరు.

మానవత్వం, మంచితనం అన్నవి పుస్తకాలలో చదువుకునేవి కాని నిజ జీవితంలో అవి చాలా అరుదు గా కనిపిస్తాయి. ఈ ప్రపంచంలో డబ్బు కొనలేనిది ఏదీ లేదు, ఒక మనిషి ప్రాణాలు తప్ప. డబ్బు తో స్నేహం కొనొచ్చు, ప్రేమ కొనొచ్చు, ఇతరుల అభిమానం, ఆప్యాయతలను కొనొచ్చు. కానీ అవి అన్నీ డబ్బు పోయిన మరుక్షణం మాయమయి పోతాయి.

స్నేహం అనేది కూడా డబ్బు ఫై ఆధారపడే కొనసాగుతుంది. US లో ఉన్న స్నేహితుడికి చులకన ఇండియా లో ఉన్న స్నేహితుడంటే, ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ గా ఉన్న స్నేహితుడికి చులకన, తన కన్నా తక్కువ స్థాయి లో ఉన్న స్నేహితుడంటే, జాబు ఉన్న స్నేహితుడికి చులకన జాబు కోసం వెతుక్కునే స్నేహితుడంటే.... ఎక్కడండీ నిజమయిన స్నేహం కనబడేది.

ఆఖరికి రక్త సంబందాలు కూడా డబ్బు మూలాన కలుషితమయిపోయాయి. ప్రతీ వాడు, ప్రతీ దాన్నీ డబ్బుకు ముడి పెట్టి ఆలోచించే వాడే.. కానీ మనిషి గా, మంచితనం తో, మానవత్వం తో ఆలోచించే వారు ఎందరు?

ఆలోచించరూ ప్లీజ్!

2010-01-19T02:41:00.000-08:00

మొన్న బోరు బావి లో మహేష్ అనే బాలుడు పడిన వార్త టీవీ9 లో చూస్తున్నాను. వాళ్ళ Presentation చూస్తే నాకొక ఆలోచన వచ్చింది. వాళ్ళు అక్కడికి వచ్చిన బంధువుల, మహేష్ తల్లిదండ్రుల బాధలను చూపించినపుడు, background లో ఏదో సినిమాలోని విషాదగీతానికి సంబందించిన మ్యూజిక్ వేస్తున్నారు. అసలు ఒక బాధాకరమయిన సంఘటనను telecast చేసేప్పుడు ప్రోగ్రాం రూపొందించేవాళ్ళు, ఆ ఇప్పుడు ఈ మ్యూజిక్ పెట్టు, చాలా బాధాకరంగా వుంటుంది, ఆ ఈ పాత పెట్టు జనాలు చాల ఫీల్ అవుతారు అని అనుకుంటారా? అలా present చేయకపోతే జనాలకు అర్థం కాదా లేక స్పందించరా? ఏంటో ప్రతీ విషయం కమర్షియల్ అయిపోతున్నాయి. ఇలా రాయడం కరెక్ట్ అవునో కాదో తెలియదు కానీ , నాకిలా అనిపించింది. మీతో పంచుకుంటున్నాను. ప్రభుత్వం ఇకనయినా ఇలా జరగకుండా చర్యలు తీసుకుంటుందని ఆశిద్దాం. ఒక సాధారణ పౌరునిగా నేను చేయగలిగింది ఇంతకన్నా ఏం లేదు.

ఒక మంచి మాట: సముద్రాన్ని కాళ్ళు తడవకుండా దాటగలిగిన వాడు కూడా, జీవితాన్ని కళ్ళు తడవకుండా దాటలేదు.

అరణ్య ఘోష - అల్లం శేషగిరి రావు

2009-12-25T20:17:00.000-08:00

అరణ్య ఘోష - ఇది అల్లం శేషగిరి రావు గారు రాసిన కథా సంకలనం పేరు. ఇందులో మొత్తం 13 కథలు ఉన్నాయి. అన్నీ వేటికవే ప్రత్యేకమైనవి.

మనకున్న తెలుగు వారికి ఉన్న కథకులలో అల్లం శేషగిరి రావు గారిది ఒక విశిష్టమైన శైలి. అడవులు, రైల్వే ట్రాకులు, పులులు, పిట్టలు, బాతులు, వేట, సంచార జాతుల జీవితాలను కథ వస్తువులుగా తీసుకుని వాటి చుట్టూ కథ అల్లి, అందులో సామాజిక స్పృహ చొప్పించి, మొదటి నుండి చివరి వరకు ఎంతో ఉత్కంట కథను నడిపించడం అల్లం శేషగిరి రావు గారి కే సాధ్యం. ఈ కథా సంకలనం లోని కథలు సరదాగా చదివి పక్కకు పెట్టేసేలా ఉండవు, ప్రతీ కథలో పాత్రల వ్యక్తిత్వ చిత్రీకరణ, ఆ వర్ణన, మనస్సుకు హత్తుకునే లా ఉంది, చదివేవారిని మళ్ళీ మళ్ళీ చదివేలా చేస్తాయి. బహుశా అల్లం శేషగిరి రావు గారు ఉద్యోగరీత్యా రైల్వే లో వివిధ ప్రాంతాలలో పని చేయడం వాళ్ళ కావచ్చు, ఆయన కథలలో ముఖ్యంగా పాత్రల చిత్రీకరణలో సహజత్వం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది. ఈ కథలలో గొప్పతనం ఏంటంటే నేను ఈ కథలను చదవడం మొదలు పెట్టిన ప్రతీసారి పూర్తి చేసి కాని ఆపేయ్యలేదు. అంతటి ఆకట్టుకునే రచనా శైలి ఆయన సొంతం.
ఇందులో ఉన్న కథలన్నిటిలో నాకు నచ్చినవి కొన్ని:

వరడు: ఈ కథ దూరదర్శన్ లో దర్పణ్ సిరీస్ లో భాగంగా బాసు చటర్జీ దర్శకత్వంలో సింగిల్ ఎపిసోడ్ గా ప్రసారం అయింది. ఇందులో పంతులు గారి పాత్ర వ్యక్తిత్వం మనం సమకాలీన సమాజం లో రోజు చూస్తున్నదే కాని, దాన్న్తి అద్భుతంగా వరడు (అడవిలో సింహం పక్కన చేరి ఇతర జంతువులను చంపించి, సింహం తినగా మిగిలిన ఎంగిలి తిని బ్రతికే జిత్తుల మారి ముసలి నక్క) తో పోల్చి కథను నడిపించిన తీరు, కథను ముగించిన తీరు చాల విలక్షణంగా ఉంటుంది. మిగిలిన పాత్రలు మిలిటరీ చిన్నయ్యా, చిన్న ఆఫీసరు పాత్రలను మలిచిన తీరు అద్భుతం. ఈ కథ ద్వారా శేషగిరి రావు గారు సమకాలీన సమాజంలోని మనుష్యుల అవకాశవాదాన్ని, లోపాయికారీతనాన్ని చక్కగా చూపించారు.
ది లాంగేస్ట్ డే: పారీశ్రామీకరణ ద్వారా ప్రపంచమంతా యంత్రమయం అయిన ఈ రోజుల్లో ఇటు వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రపంచంతో ముందుకు సాగలేక, అటు బ్రతికేందుకు వేరే దారి దొరకకా, అద్దె రిక్షా నడుపుకునే సింహాచలం అనే వృద్దుడి పాత్ర ద్వారా సమాజంలోని దళారీ వ్యవస్థను, బలహీనులను బలవంతులు ఏ రకంగా దోచుకున్తున్నారో హృదయం ద్రవించేలా ఈ కథ ద్వారా రచయిత చూపించాడు.

ఫాక్స్ ట్రాట్: అవతలి వ్యక్తి మానసిక పరిస్థితిని తనకు అనుకూలంగా మార్చుకుని తన పబ్బం గడుపుకునే వ్యక్తులు మన సమాజంలో కోకొల్లలు. ఈ కథలోని అప్రావ్ కారెక్టర్ ఆ కోవలోకి చెందినదే.

చీకటి: ఈ కథలో కెప్టెన్ వర్మ, డిబిరిగాడు పాత్రల ద్వారా రచయిత మనుష్యులు తమ జీవితానుభవాలు పంచుకునే వేళ ఎటువంటి తారతమ్యాలు అడ్డురావని చెప్పారు. ఈ కథలో నిజంగా రాయలేని ఒక ఫీల్ ఉంది, అది కథ సాంతం చదివితే కాని తెలియదు.

ఈ 200 పేజీల కథాసంకలనం కుసుమ బుక్స్, విజయవాడ వారు ప్రచురించారు. బాధాకరమయిన విషయం ఏంటంటే ఈ పుస్తకాన్నినేను ఫుట్ పాత్ మీద కొన్నాను. నా దగ్గరున్న పుస్తకం 1996 లో ప్రచురించబడింది. కావున తర్వాత పునర్ముద్రణ పొందింది లేనిది నాకు తెలియదు. కానీ ఎక్కడన్నా దొరికితే తప్పక కొని చదవండి, తెలుగు వారి లైబ్రరీ లో ఉండదగిన పుస్తకం ఇది.

త్వరలో "అర్థం కాని వేదాంతం"

2009-12-23T03:59:00.001-08:00